Hiken door de omgeving en watervallen bekijken (dag 6)

Vanmorgen waren we allemaal vroeg wakker, de hanen kraaien er lustig op los. Waar ik altijd dacht dat ze pas begonnen te kraaien bij het eerste ochtendgloren heeft een enkel haan bij ons in de omgeving waarschijnlijk een jetlag, want die kraaiden ook om 02.30 en om 04.00. Maar al met al hebben we allemaal wel redelijk geslapen.

Het ontbijt hebben we om 08.15 besproken en om 09.00 worden we opgehaald door Yuwing, waar de mannen you win van hebben gemaakt.

Yuwing is een enorme kletskous die de hele tijd lacht, hij neemt ons mee voor een hike van 3 uur door de omgeving. Het is een hike van midden niveau dus het moet te doen zijn.

We beginnen over de weg, maar al snel moeten we een heel smal paadje op en komen dan achter de drukte in het groen uit.

Yuwing verteld ons onderweg van alles over de planten en bomen die we tegenkomen, laat ons allerlei blaadjes ruiken en verteld erbij welke kruiden het zijn. Hij is helemaal in zijn nopjes als we de geur herkennen.

We lopen langs de huizen van de mensen die hier wonen, lopen in de schitterende natuur en hebben af en toe een prachtig uitzicht. De paden zijn afwisselend, soms modderig en glad, dan weer met grote stenen, soms een beetje asfalt, tot nu toe is het allemaal prima te doen.

Na een tijdje lopen komen we bij de eerste waterval, super gaaf om te zien en heerlijk om even in de nevel van de waterval af te koelen.

We drinken wat, genieten van het moois en komen een beetje bij.

Gelukkig is het weer goed, het is niet heel warm en een beetje bewolkt. Volgens Yuwing perfect weer.

Daarna gaan we weer verder, hij laat ons weer van alles zien, verteld over van alles en nog wat en laat ons af en toe wat fruit proeven.

Nakomen we aan bij de tweede waterval, waar ik gisteren nog schreef “voor ons geen trappen meer” moeten we er toch weer aan geloven. 

200 tredes deze keer, maar Yuwing belooft dat we rustig aan doen. Het uitzicht is zeker de moeite waard, we lopen echt in een schitterende omgeving.

Maar uiteindelijk moeten we toch ook weer terug naar boven.

De traptredes zijn overal heel bijzonder. Soms heb je gewoon een stap van een halve meter, een normale afstand tussen de tredes is er haast niet. En dan te bedenken dat de Balinees maar een klein volk is. Yuwing zegt dat het komt omdat iedereen snel klaar wil zijn met bouwen, dus de hoogte doet er dan niet toe, als het maar snel klaar is. Het maakt er er in ieder geval niet makkelijker op, maar uiteindelijk zijn we weer boven.

Nu gaan we verder over een pad van klei richting de homestay. We krijgen nog wat rijstvelden en mooie uitzichten te zien. En uiteindelijk zijn we na 5 uur weer terug. Het was ondertussen 13.30 dus eerst maar gelijk lunchen voordat we de trappen naar de kamer af gaan. De rest van de middag doen we niets meer, behalve lekker liggen bij het zwembad.