zondag 28 april 2024

Lekker de toerist uithangen (dag 2)

Gisteravond zijn we Ubud ingelopen. Op zich een hele uitdaging, stoepen kennen ze niet echt, ze zijn ooit wel aangelegd, maar er is niet veel van over. Staaldraad steekt uit de grond, kuilen, putten, maar ook hele stink holes waar je lelijk in kan vallen. Dus goed kijken waar je loopt en elkaar wijzen op alles wat je tegenkom. Op een tweebaansweg komt alles lekker voorbij suizen. Auto’s, scooters, nog meer scooters en laten we de scooters niet vergeten. Maar het is ons gelukt en na een stukje gelopen te hebben zagen we een tentje waar we excursies konden boeken.

Onze Harry heeft last van zijn rug, die komt pas weer aanhaken als we uit Ubud vertrekken. Samen met ons (lees Jacq) had hij wel een soort van programma opgesteld, dus in grote lijnen wisten we wel wat we wilden gaan doen en zien.

Dus dit hele programma per dag bij deze aardige mevrouw neergelegd en gevraagd wat er mogelijk was en wat de kosten daarvan waren. Alles was mogelijk natuurlijk, maar dat was voor ons alleen maar goed.😊 Dus na een tijdje onderhandelen en over en weer bellen met haar man, die ons gaat rondrijden, hebben we de nodige activiteiten ingepland. De komende drie dagen zijn lekker gevuld.

Zaterdag werden we na ons ontbijt om 09.00 opgehaald door Agun en gingen we op pad in een Toyota Advanza. Agun is een gezellige man die er lekker op los kletst en het nodige over Ubud weet te vertellen. We komen al snel in de traffickjam terecht, die hier eigenlijk standaard is, horen we, daardoor duurt het wat langer voordat we bij onze eerste stop zijn, het Ceking rice terrace.



Hier hebben we lekker rondgelopen, de trappen af ging best wel goed, maar wat je naar beneden loopt moet je helaas ook weer omhoog. Laten we het er op houden dat we een flinke ochtendgymnastiek hebben gehad. Natuurlijk hebben we hier de Bali Swing gedaan, wat een bijzondere ervaring is, zo met z’n tweeën op een schommel. Helemaal als ze je vragen of je je armen wijd wil doen voor de foto. Dat was toch wel even een dingetje.


Er was ook een leuke uitkijkpost met een heerlijk uitzicht over de rijstvelden, echt mooi. Tot iemand zei, Claudia kijk, waarop ik over de railing keek om gelijk weer gillend terug te deinzen. Redmer had een leuke spin gevonden en dat moment wilde hij graag met mij delen.

Zoals je begrijpt was ik een stuk minder enthousiast, ik liep gelijk de hele omgeving te scannen om te kijken of er nog meer van die dingen aanwezig waren. Het zal vast, maar ik heb ze niet gezien. En dan hanteer ik gewoon weer de struisvogelpolitiek, wat je niet ziet dat is er niet.

Nadat we een beetje uitgezweet en bijgekomen waren zijn we de auto weer ingestapt. Daar konden we in de koelte lekker verder afkoelen op weg naar onze volgende bestemming. Dat was een waterval genaamd Kamen Melukat.

Niet megadruk bezocht door toeristen, maar gewoon een mooie plek om van  te genieten. 


We hebben daar wel weer de nodige trappen bewandeld, wat rondgelopen en van de nevel van de waterval genoten. Een plons in het verfrissende water hebben we achterwege gelaten.



We hadden wel allemaal onze zwemkleding aan, maar zouden ook nog naar een tempel met water, dus bleven we deze keer droog.

Daarna zijn we weer in de auto gestapt op weg naar Pemulan Bali coffee, jullie raden het al, een coffee plantage. 

Hier hebben we alles geleerd over de Arabica, Robusta en Lusaka’s coffee geleerd. De laatste is een hele bijzondere, hier worden de bonen eerst door een civet, soort kat,



opgegeten en uitgepoept, waardoor er een ander aroma ontstaan is. Ja duh hoor ik je denken, logisch, maar het gaat er hier ook om wat het dier gegeten heeft. Dus iedere koffie van een wilde civet smaakt anders, daarom houden ze de dieren nu in een kooi, zodat ze weten wat het dier te eten krijgt en de smaak van de koffie ook consistenter is.





Daarna hebben we nog even allerlei verschillende smaken koffie en thee geproefd 




en werd de Lusaka’s koffie op een speciale manier gezet, was wel grappig om te zien, maar niet echt bijzonder. Na een zak thee te hebben gekocht gingen we weer naar Agun, die iedere keer netjes op ons zit te wachten. Deze man is zo relaxed, heeft  helemaal geen haast, laat tussendoor nog andere dingen zien, zorgt voor flesjes water als hij denkt dat we ze nodig hebben, echt een topper.



Nu was het tijd voor de Pura Tirtha Empul. Dit is een tempel waar je jezelf in het water kan reinigen. Jacq en André waren hier al een keer geweest, maar vonden het niet erg om hem nog een keer te bezoeken. We kregen bij de ingang allemaal een sarong, want die witte klutsknieën  mochten niet zichtbaar zijn. Dus we gingen allemaal met een mooie rok aan aan de wandel. 





Hier was het echter wel erg druk waardoor we maar hebben besloten om ons niet te reinigen. We nemen onze zonden dus gewoon weer mee, sorry. Het was wel erg leuk om te zien hoe iedereen op zijn eigen manier zijn zonden weg wast.

 Ff lekker gek doen😁

Toen we hier klaar waren was het ondertussen al een uur of 14.30 en hadden we wel trek gekregen, dus tijd voor een lokale lunch. Agun wist een leuk tentje en inderdaad, daar hebben we lekker gegeten en vers vruchtensap gedronken.

We zouden daarna eigenlijk naar een hidden cave gaan, maar Agun was daar in alle jaren dat hij gids was nog nooit geweest omdat het duur was. Met de vraag of hij wat anders wist kwam een volmondig ja. Monkeyforest stond ook op de planning, maar ook hier waren Jacq en André al een keer geweest. Redmer heeft het niet zo op loslopende apen en ik heb er ondertussen ook wel genoeg gezien, dus ook dat werd van het lijstje geschrapt.

Het werd de Elephant Cave, volgens Agun heel speciaal, maar daar dachten wij toch wel iets anders over.Op zich een prima tempel met een mooi stuk bos waar we lekker doorheen zijn gelopen (lees trappetje op en af). Maar aan het einde stonden er ineens een stuk of 100 vrouwen in klederdracht die een speciale dans gingen opvoeren.


 Agun vond dit helemaal geweldig en heeft het ook staan filmen. Het bleek een speciale ceremonie te zijn. De dans was leuk om te zien, de muziek was verschrikkelijk, maar dat mocht de pret niet drukken. Agun was helemaal in zijn element en zat in de auto van alles over de ceremonie te vertellen. Wij waren ook zeer schappelijk en vertelde hem dat  we niets extra’s zouden rekenen hiervoor. Agun heeft een goed gevoel voor humor en kon er hard om lachen.

Hierna waren we er allemaal wel een beetje klaar mee. Het was ondertussen 17.00 en we waren allemaal gaar, plakkerig en verlangde naar een koud biertje en een plons in het zwembad. Dus de traffickjam in op naar huis. Gelukkig stonden er nu een aantal agenten het verkeer te regelen waardoor er een iets betere doorstroom was. Maar al met al duurde het toch nog een uur voordat we terug in onze bungalow waren.

Spullen weggezet en gelijk het zwembad ingedoken, ons zelf gereinigd onder de straal van ons beeld. Dus uiteindelijk zijn onze zonden toch weggewassen😇 Lekker drankje erbij en bijkomen van een heerlijke dag.

‘s Avond zijn we met een taxi naar Ubud  metrum gereden en hebben we daar lekker gegeten en gedronken. Het duurde wel even voordat we ons eten en drinken kregen, ze waren echt net op tijd anders waren we weggelopen. Maar het was wel allemaal super lekker, dus dat maakte het dan wel weer goed. Ook hadden ze de rekening een beetje aangepast, dus gingen we tevreden de deur uit.

Daarna in een bar een paar heerlijke cocktails gedronken, niet de standaard cocktails maar echt bijzondere. Uiteindelijk zijn we met een taxi teruggegaan, want we worden morgen ochtend vroeg om 04.00 opgehaald voor de volgende excursie.

We kunnen nog 3,5 uur slapen, dus dat moet helemaal goed komen.

Tot straks😘



1 opmerking:

  1. wauw!! jullie hebben veel gezien al. Die schommel ziet er wel gaaf uit hoor. Veel trapjes op en af. Die koffie en thee van die kat had ik wel geskipt. Ik snap die speciale aroma wel. De vorige keer kon ik niet doorlezen maar nu ga ik er voor. Lekker een paar dagen achter elkaar. Liefs, Jacqueline

    BeantwoordenVerwijderen